Wat is er veranderd?
Een natuurgebied kan groot lijken op de kaart en voor dieren toch uit losse eilandjes bestaan. In het Terai Arc-landschap tussen Nepal en India richt herstel zich daarom nadrukkelijk op verbindingen. De VN-projectpagina vermeldt 66.800 hectare onder herstel aan Nepalese zijde, binnen een landschap dat voor miljoenen mensen en veel diersoorten belangrijk is.
De aanpak omvat corridors tussen bosgebieden. Daar worden inheemse soorten geplant en krijgt natuurlijke bosverjonging bescherming. Lokale bewoners helpen als boswachters, bij onderzoek en bij het tegengaan van stroperij. Het herstel draait dus niet alleen om bomen toevoegen: verbindingen moeten ook bruikbaar en veilig blijven voor dieren die ertussen bewegen.
Voor soorten als tijgers, neushoorns en olifanten kan zo'n netwerk meer mogelijkheden bieden dan afzonderlijke beschermde stukken. De VN erkende de langlopende aanpak in 2024 als World Restoration Flagship. Verdere uitbreiding tot ongeveer 350.000 hectare is een doel voor 2030. De huidige winst zit in daadwerkelijk herstelde verbindingen en de samenwerking die daarvoor is opgebouwd. Natuur heeft aan een grens op een kaart weinig; aan een begaanbare route des te meer.
Waarom dit hoop geeft
Verbonden bosgebieden geven dieren meer ruimte om zich door een leeflandschap te verplaatsen.
Goed om te weten
Het hele grensoverschrijdende landschap is veel groter dan het areaal onder herstel;2030 is een doel.
