Wat is er veranderd?
Bultruggen leggen enorme afstanden af tussen voedselgebieden en warmere voortplantingswateren. De bescherming van zo’n reiziger houdt dan ook niet bij één landsgrens op. NOAA onderscheidde in 2016 veertien afzonderlijke populaties. Negen daarvan waren voldoende hersteld om niet langer onder de Amerikaanse Endangered Species Act als bedreigd te worden aangemerkt. Dat is een afgebakende wettelijke beoordeling, maar wel een betekenisvolle mijlpaal.
Commerciële walvisjacht had de aantallen sterk teruggedrongen. Internationale bescherming en het moratorium op commerciële vangst gaven populaties vervolgens tientallen jaren ruimte om te groeien. De bultrug laat daarmee iets zien wat bij langlevende dieren gemakkelijk uit het oog raakt: bescherming heeft soms een lange adem nodig voordat het resultaat op populatieniveau zichtbaar wordt.
Herstel betekent ook dat het werk verandert. NOAA volgt de negen herstelde populaties met een speciaal monitoringsplan, terwijl andere populaties hun beschermde status behouden. Aanvaringen met schepen en verstrikking in vistuig blijven aandacht vragen. De positieve les is niet dat alle bultruggen overal veilig zijn, maar dat het wegnemen van een grote bron van sterfte veel verschil kan maken. Niet alleen de walvis zelf profiteert daarvan; het geeft beschermers een onderbouwde reden om vergelijkbare, langdurige inspanningen elders vol te houden.
Waarom dit hoop geeft
Verschillende populaties herstelden nadat een belangrijke bron van sterfte werd teruggedrongen en bescherming werd volgehouden.
Goed om te weten
Negen van veertien populaties in de Amerikaanse beoordeling 2016. Dit is geen wereldwijde vrijverklaring van alle bultruggen.
